Veysi Seviğ - Bumin Doğrusöz 08.10.2008 Referans

Danıştay 7. Dairesi E.2002/286 K.2004/915 T.7.4.2004
Vergi Usul Kanununun 30/1. ve KDV Kanununun 40 ve 34. maddeleri uyarınca, mükelleflerin KDV indiriminden yararlanabilmeleri için, indirim konusu edilen KDV'nin alış faturası veya benzeri belgelerde ayrıca gösterilmesi, bu belgelerin kanuni defterlere kayıt edilmiş olması ve ilgili döneme ilişkin KDV beyannamesinin de verilmesi gerekmekte olup, ilgili dönem beyannamesini vermeyen mükelleflerin sözü edilen indirim haklarından yaralanmalarına yasal olanak bulunmadığından, ilgili döneme ilişkin KDV beyannamesini vermeyen davacı şirket adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık yoktur.

Danıştay 7. Dairesi E.2000/5647 K.2002/3338 T.21.10.2002
Davacı şirket adına, muhteviyatı itibariyle gerçek dışı belgelerle haksız KDV indiriminden yararlanmak suretiyle vergi ziyaına neden olduğundan bahisle, cezalı KDV tarhiyatı yapılmıştır. Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına fatura düzenleyen X Ltd. Şti.'nin kullandığı faturalarla ilgili belge basım bildiriminde bulunmadığı, ibraz edilen fatura fotokopilerinde Y Noterliğine ait mühür ve numara bulunmasına karşın, adı geçen Noterlikten alınan yazıda, sözü edilen şirket adına fatura tasdik edildiğine ilişkin kayda rastlanılmadığının bildirildiği ve şirket yetkilisinin kanuni defter tutulmadığını, faturaların kendisi tarafından düzenlendiğini, elde edilen komisyon geliri için belge düzenlenmediğini ifade ettiğinin anlaşıldığı olayda, anılan şirketin düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık yoktur.

Danıştay 9. Dairesi E.2000/6421 K.2002/4278 T.17.10.2002
Davacı şirketin 1995 yılında emtia alımlarından bir kısmını gerçeği yansıtmayan faturalarla belgelendirme suretiyle haksız KDV indirimi yaptığından bahisle düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak adına cezalı KDV tarhiyatı yapılmışsa da; Davacı şirketin ihtilaflı dönemlerde mal aldığı A'nın mükellefiyetinin bulunması, işyerinin mevcut olması, defter ve belgeleri üzerinde karşıt inceleme yapılmaması ve davacı şirket adına düzenlediği faturaları komisyon karşılığında tanzim ettiği yolunda somut tespitler bulunmadığının anlaşılmış olması sebepleriyle davacı şirket adına yapılan tarhiyatta yasal isabet bulunmamaktadır.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu E.2001/433 K.2002/74 T.15.2.2002
Davacı kurumun defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle indirimleri kabul edilmeyerek adına cezalı KDV tarhiyatı yapılmıştır. KDV Kanunu'nun 29., 34. ve 54. maddeleri uyarınca, indirim konusu yapılacak katma değer vergisinin fatura ve benzeri belgeler ile gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmesi ve bu belgelerin yasal defterlere kaydedilmesi, kaydın kayıt düzenine uygun olması gereklidir. Olayda çalınmış olması nedeniyle ibraz edilemeyen söz konusu belgelerin sonradan bulunduğu belirtilerek mahkemeye ibraz edilmiş, defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda defteri kebir ve envanter defterinde hiçbir kayıt bulunmadığı, yevmiye defteri kaydının 10'ar günlük aralıklarla yapıldığı tespit edilmiş olup; gider belgelerinin varlığının tek başına indirim hakkının kullanılması için yeterli olmaması, bu belgelerin ayrıca defterlere kaydının yapılmasının yanı sıra bu kaydın indirilebilir vergi miktarını da gösterecek şekilde tutulmasının gerekmesi, indirime konu edilen katma değer vergisinin defterlere kaydedilmediğinin mahkemece de tespit edilmiş olması ve indirimin belgelenememiş olması sebepleriyle, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık yoktur.